Aangemaakte reacties

8 berichten aan het bekijken - 1 tot 8 (van in totaal 8)
  • Auteur
    Berichten
  • Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11
    In reactie op: Kookvuur #17523

    Bedankt voor de reacties allemaal.

    Het lijkt me inderdaad het beste dat ik in Nieuw-Zeeland zelf een nieuwe brander koop, van Doite zelf of van Primus. Doite cartouchen zouden normaal ook probleemloos moeten passen op de schroef van een Primus.

    Ik geef toch de voorkeur aan gas en het is ook net iets budgetvriendelijker dan de aanschaf van een Omnifuel van Primus. Al zou dat waarschijnlijk wel een aankoop zijn die op de lange termijn meer rendeert.

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11
    In reactie op: Kookvuur #17336

    Hallo,

    Bedankt voor jullie reacties. Ik heb alles eens doorgenomen en ik moet toegeven dat het er niet makkelijker op geworden is. Mooi gebundeld en gedetailleerd, maar voor mij wordt het dan net weer een beetje het verhaal van het bos en de bomen…

    Heel veel theorie, maar ik zou meer hebben aan de tips van mensen die er in de praktijk ervaring mee hebben. Ik ben echt nog een leek op het gebied van kookvuurtjes.

    Zoals Ivo aanhaalt kies ik het best voor een multi fuel om op veilig te spelen, je komt dan vaak uit bij MSR of Primus.

     

    Groeten

    Wim

     

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11

    Paglia Orba, Capu Tafunatu (liggen langs elkaar als ik het mij goed herinner) en Cinto kan je als extra beklimmingen doen inderdaad. Rotondo is eigenlijk een alternatieve route in het bestaande circuit. Hier ga je dan moeten kiezen tussen de route via Rotondo of het originele pad (tenzij je dubbel wil lopen natuurlijk).  Rotondo is eigenlijk wel al het zuidelijke deel, maar zeker goed te doen vanuit Vizzavona. Monte D’Oro is nog zo eentje die als alternatieve route kan gebruikt worden en een stuk dichterbij.

    Bij de Paglia Orba en de Tafunatu ligt een refuge, dus dat kan handig zijn als je hier een extra dag voor beide wil inlassen. Als je van noord komt beklim je trouwens sowieso al een stuk van de Paglia als onderdeel van de gr.

    Als je moet kiezen tussen noord en zuid, dan kies je inderdaad beter voor noord. Ikzelf kan trouwens ook niets anders aanraden dan te lopen van zuid naar noord, maar de keuze is aan jou.

    Ik heb verder ook geen idee hoe het nu tegenwoordig zit met de Cirque, maar dat kan je wel terugvinden.

    Als je wat aan cultuur wil doen kan je inderdaad ook nog naar Corte, dit is mogelijk met een trein vanuit Vizzavona.

    Veel succes en vooral veel plezier!

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11
    In reactie op: GR 11 #13794

    Nog even inpikken op een aantal zaken die hierboven zijn aangehaald (vooral vanuit eigen ervaringen).

    Je kan inderdaad besluiten om vanaf de Brèche over te steken naar Frankrijk, refuge van Sarradets zie je liggen vanaf de brèche. Ik ben aan deze refuge geweest voor mijn rondje Ordessa en refuge Goriz en erna om terug in te pikken op de HRP vanaf Gavarnie. Dit was niet mijn oorspronkelijk plan. Mijn eerste plan was om zoals Debbie beschrijft vanaf Goriz via de breche de Tucarroya (onbemande hut in de breche) terug in te pikken op de HRP richting Heas. Dit heb ik moeten wijzigen omdat het daar nog volledig was ondergesneeuwd (half juli), enkele mensen van het CAF hebben mij ten stelligste afgeraden die route te nemen zonder het gebruik van touwen. Vandaar dat ik dus een 2de keer langs de brèche de roland ben gepasseerd. De sneeuwcondities (checken op voorhand) kunnen hierbij dus een rol spelen.

    In ieder geval is de HRP richting Parzan via Hèas en Barroude (tot aan de Port de Barroude zoals Ivo zegt) en heel mooie route en een goed alternatief voor de GR11 vanaf Goriz (mooie uitzichten op de cirque van Gavarnie). Ook de lacs de Barroude (en de beroemde ‘muur’) zijn een prachtige locatie om je tent neer te zetten.

    Let wel: ik heb afgelopen zomer van enkele mensen op de pic de Carlit vernomen dat de refuge van Barroude is afgebrand na een blikseminslag, reken dus niet meer op deze refuge om te overnachten (weet iemand hier nog meer over?)

    Vanaf de Port de Barroude tot aan de Paso de los Caballos is het inderdaad zeer matig zoals Ivo aanhaalt, maar het deel Parzan – Paso de los Caballos heb je sowieso ook aan je broek als je de GR11 blijft volgen. Laat dat dus geen rol spelen in je keuze voor HRP of GR11.

    Ivo haalt ook aan dat je vanaf Viados de HRP kan volgen tot aan Vielha, dit is inderdaad één van de mooiste delen van de HRP, maar technisch zeker niet te onderschatten. Als je ergens Alpiene indrukken krijgt is het hier wel. Informeer je hier dus ook weer goed over de sneeuwcondities op dat moment, want aangepast materiaal kan wel eens noodzakelijk zijn.

    Nog even dit: ik ben dus 2x aan de refuge van Sarradets geweest en er waren opmerkelijke verschillen. De eerste keer was dit voor 14 juli (Franse nationale feestdag) = een rustige, aangename sfeer in een prachtig decor. De tweede keer was het na 14 juli en weekend en de sfeer was er ronduit degoutant. Heel druk, iedereen komt van de nabij gelegen parking om naar de brèche te kijken. Bijgevolg, veel alcohol en het bijhorende kabaal en roekeloze gedrag. Snel verder was de boodschap 🙂

     

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11

    Dag Ignace,

    Bedankt voor je feedback. Je boek had ik al naast mijn bed liggen, maar ik ben er nog niet in begonnen. Ik werk namelijk in een bibliotheek, dus toen ik het een tijdje terug zag passeren in een levering heb ik mezelf tot eerste lezer van dat exemplaar benoemd 🙂

    Ook met mijn vorige post heb ik misschien weer wat verwarring gecreëerd, in de geschreven taal is het ook niet altijd even makkelijk om alles wat je wil zeggen duidelijk  te kaderen.

    Als ik spreek over ‘op eigen houtje’ bedoel ik dus niet in mijn eentje. Ik ben nog nooit alleen de bergen ingetrokken. Ik bedoelde er dus mee: op eigen initiatief met vertrouwde berggenoten, niet in een georganiseerde groep met gids.
    Die formule zou ik dus enkel opteren voor de echte grote jongens van deze wereld te beklimmen. Vandaar mijn vraag omtrent ‘expedities’ in mijn originele post (die vooral uit interesse was, niet om meteen grootse dingen te ondernemen). De 4000+ ‘ers (eigenlijk ook niet correct om ze te veralgemenen) van de Alpen dus niet.

    Telkens als ik nu in de bergen in trek betrap ik mezelf er op dat ik ook telkens één top of meerdere toppen ga beklimmen. Tot nu toe heb ik dit (die toppen) enkel in de Pyreneeën en op Corsica gedaan. Vandaar dat ik een 4000+ als een logische volgende stap beschouw en dan ben je verplicht naar de Alpen te trekken. Voor het gewone hiken hou ik overigens meer van de ‘robuustere’ Pyreneeën dan van de meer ‘toeristische’ Alpen, dit absoluut zonder neerbuigend te willen klinken.

    Een degelijke beginnerscursus alpinisme beschouwde ik dus inderdaad al als aangewezen en daar zal ik me dan ook eerst op toespitsen. Ik sta gewoon altijd te springen om maar die verdomde bergen in te trekken 🙂
    Langs de andere kant vind je dus ook inderdaad heel wat georganiseerde trips waarbij je, bij wijze van spreken, van vandaag op morgen een paar 4000+ ‘ers kan gaan beklimmen. Maar zoals Bergkonijn aanhaalt, daar leer je ook niet zo veel van.

    Het andere boek dat je aanhaalt ga ik ook eens opzoeken.


    @Debbie
    , ja dat boek heeft me destijds goed op weg geholpen om mijn bergmicrobe ook effectief in de praktijk om te zetten. Vandaar dat ik dus ook verkeerdelijk dacht dat jij ook aan de outdoorschool verbonden was 🙂

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11

    Hoi,

    Bedankt voor jullie feedback.

    Misschien heb ik mezelf wat te bondig uitgedrukt en enigszins verwarring gecreëerd. Het is zeker niet mijn bedoeling om even de Everest op te gaan harken, het is zelfs niet meteen een ambitie want als ik moet gaan aanschuiven op een berg dan kan ik evengoed op de ring in Brussel gaan staan bij wijze van spreken.

    Mijn vraag kwam er eigenlijk naar aanleiding van de website van Mountain network waar ik per toeval op terecht kwam. Ik vroeg me even luidop af of er ook op Belgisch grondgebied een dergelijke organisatie bestond.

    Het begrip expedities link ik dus inderdaad niet aan de Alpen, maar eerder aan de tot verbeelding sprekende toppen in verre contreien 🙂

    Om er nog even verder op in te gaan: ik voel gewoon bij mezelf de drang om tijdens het bergwandelen hier en daar al een top te gaan doen. Dat neemt niet weg dat ik blijf genieten van het hiken in de bergen en dit ook altijd zal blijven doen. Een volgende logische stap voor mij lijkt me eens een 4000+ te beklimmen in de Alpen. Ik wil ook absoluut geen stappen overslaan.

    Het gebruik van stijgijzers is mij niet vreemd, ik ben lid van de KBF en een cursus alpinisme heb ik op mijn planning staan en dan meer bepaald touwtechnieken. Zonder overmoedig te willen klinken acht ik mezelf dan wel in staat eens een 4000+ van het type F of PD op eigen houtje te doen.

    Als ik dan over de echt grotere hoogten spreek dan kom ik uit bij wat ik noem expedities, omdat ik hier niet meteen de ambitie heb om alles op eigen houtje te gaan doen. Maar zoals gezegd is dit zeker nog niet meteen aan de orde.


    @bergkonijn
    : je spreekt over opleidingen in jaren, acht je dit echt nodig om eigen een initiatief een 4000+ te beklimmen in de Alpen?

    Low budget ben ik ook niet echt mee bezig, ik ga altijd met de tent (niet om de prijs te drukken tov hutovernachting, maar voor mij is dat net comfort :)). Eten heb ik altijd bij voor een paar dagen, want ’s avonds stevig gaan eten in de hut doe ik dan meestal wel 🙂


    @Debbie
    , ben jij verbonden aan de outdoorschool of vergis ik mij daar in? Het is ook op hun programma dat ik eens iets heb zien staan in de trend van ‘je eerste 4000’er’.

    Kortom, ik weet voor mezelf dat ik nooit nooit nooit aan de drang zal kunnen weerstaan om de echt grote hoogtes te gaan opzoeken 🙂

     

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11
    In reactie op: GR 11 #13708

    Dag Geert,

     

    Ik heb de afgelopen 2 zomers heel wat tijd doorgebracht in de Pyreneeën, voornamelijk de HRP (combinatie van GR10, GR11 en andere routes).

    Wat betreft de bewegwijzering:

    Ik heb zelfs op de HRP weinig routeproblemen ondervonden, enkel bij dichte mist was het soms noodzakelijk even goed te oriënteren. GR10 en GR11 zijn in theorie heel wat beter bewegwijzerd. Wat de GR11 betreft kan ik dan zeggen dat er iets minder frequent markeringen worden aangebracht en dat ze minder goed worden onderhouden (overschilderd)  in vgl met de GR10. Voor mij persoonlijk nog meer dan voldoende want ik heb weinig nood aan een markering om de 10 meter (bij wijze van spreken). Bovendien vind ik de Cicerone’s goede handleidingen.

    Soms had ik wel het gevoel dat men bij de GR11 het zich vaak makkelijk heeft gemaakt qua routekeuze (lees: niet de mooist mogelijke route). Met als resultaat soms saaie stukken over brede dirtroads. Dat brengt me bijvoorbeeld bij de Ordessa en je vraag over de Brèche.

    De GR11 loopt hier gewoon volledig over de bodem van de canyon, no fun in that :). Zeker als ik lees dat je net hordes toeristen wenst te vermijden (die worden namelijk met de bus tot halverwege de canyon gebracht). Als je de Brèche er wil bijnemen zou ik niet eerst helemaal tot Goriz gaan. Je kan in de canyon al proberen te stijgen naar één van de zogenaamde faja’s en zo naar de Brèche trekken, vandaar kan je dan gewoon de route naar Goriz nemen en de GR11 vervolgen. Zo hoef je geen ‘omweg’ te maken.

    Hierover kan je ik wel geen info geven want ik heb het zelf niet gedaan, wel weet ik dat er routes zijn die ‘clavijas’ bevatten (ijzeren pinnen en kettingen in de rotsen) om je te ondersteunen, je moet dus voor jezelf bepalen of je dit wenst te doen. Misschien dat iemand hier meer kan over vertellen? (Debbie? :))

    Wat heb ik dan wel gedaan? In Gavarnie heb ik de HRP (daar GR10) verlaten en ben ik via de echelles des Sarradets naar de Brèche getrokken (ik wou de Brèche namelijk ook graag meepikken en deze lag ook niet op de route van de HRP), wegens slechter weer ben ik niet overgestoken naar Spanje, maar heb ik een omweg gemaakt naar Bujaruelo (ligt op de GR11), vandaar heb ik dan de GR11 gevolgd richting Goriz. In de canyon ben ik dan gestegen naar de Faja Pelay (andere zijde van de canyon dan de Brèche), hier heb je ook een prachtig zicht op de Brèche en de Taillon en dergelijke, maar je komt er dus niet in de buurt. Van Goriz ben ik dan terug via de Brèche naar Gavarnie getrokken om daar de HRP te vervolgen.

    Ik zou je hoe dan ook aanraden om af te wijken van de GR11 en hoogte te zoeken  in de canyon, dit is zoveel mooier en indrukwekkender.

    Vanaf Viados (of Biados) kan je inderdaad een route volgen naar Angel Orus (goed zicht op de Aneto en mogelijkheid tot beklimming). Ikzelf ben langs de andere zijde gepasseerd (en beklimming Aneto vanaf Renclusa), dus ook hier kan ik je niet meer info over geven.

    Dan rest ons nog de riviertjes :). Ja mag er van uit gaan dat je op de GR routes geen zware stunten zult moeten uithalen, de riviertjes zijn dus geen kolkende watermassa. Bij slecht weer wordt het echter een ander verhaal en kunnen sommige riviertjes nogal stevig aanzwellen om het zo te zeggen (zelf heb ik dit ervaren op weg van Ibon de Astanes naar Candanchu.). Het is dan kwestie van gewoon extra voorzichtig te zijn, maar dat zal je dus op het moment zelf moeten inschatten. Laat je er zeker niet door afschrikken op voorhand.

    Misschien nog een extra tip: onderweg ben ik een Schots koppel tegengekomen die de hele GR11 aan het volgen waren, ze deden hun beklag over de tijdindicaties in hun Cicerone, die waren namelijk zeer strak. Ik ben dan eens gaan vergelijken met samenlopende routes in mijn Cicerone van de HRP en inderdaad in hun boekje werd dezelfde route als gauw een uurtje sneller ‘afgewerkt’. Staar je dus niet blind op de tijden in het boekje, anders geraak je misschien gedemotiveerd 🙂

    Veel succes ermee!

    Groeten,

    Wim

    Wim
    Deelnemer
    Aantal berichten: 11

    Voor mij was de GR20 ook mijn eerste echte serieuze bergtocht en ik heb hem meer dan goed verteerd.

    Even schetsen in de tijd: ik heb de GR samen met mijn vriendin gedaan in de zomer van 2013. Vertrokken op 4 juli. We hebben er 15 dagen over gedaan naar analogie van onze topogids. Om even Toon bij te treden, die ‘gloryhunt’ om zo snel mogelijk heel de GR af te haspelen begrijp ik ook niet. Genieten is voor mij nog altijd doel nr. 1. Ik kan daarentegen wel begrijpen dat er al eens een etappe wordt gedubbeld door mensen die niet zoveel dagen ter beschikking hebben en die hier fysiek toe in staat zijn.

    Een belangrijke nuance nog:  wij zijn vertrokken in Conca, buiten het feit dat het rustiger is zijn er nog heel wat voordelen op te noemen om de GR in de Z-N richting af te leggen. Ik kan zelf weinig zinnige argumenten bedenken om in het Noorden te starten (als je van plan bent de volledige GR af te leggen).

    Wat betreft de onweders: de eerste 3 dagen zijn we hiervan gespaard gebleven, maar op de 4de dag op weg naar de refuge van Prati hadden we het vlaggen. Het onweer kondigde zich nochtans goed aan in de verte, maar we hebben ons laten verrassen door de snelheid waarmee het oprukte. Dit door ons gebrek aan ervaring. Nadien was een stevig onweder in de namiddag (omstreeks 13 à 14u) DAGELIJKSE kost. Dan wordt het inderdaad een kwestie van aanpassen. In ons geval betekende dit (zoals bij Debbie) de etappe starten omstreeks 6u, we waren dan tijdig in de refuge of in onze tent voor het losbarsten van het onweer.

    Als ik dan iemand op het journaal hoor zeggen dat een onweer uitzonderlijk is en al zeker om 14u, tjah dan zakt mijn broek toch wat af bij wijze van spreken.

    Nog frappant: tegen het einde van onze tocht (voorlaatste refuge) werden we voor gek verklaard en uitgelachen door een stel Duitsers omdat we zo vroeg van start gingen. Ook mijn argumentatie werd weggehoond. Dan denk ik, ok, ondervind het dan maar zelf op de harde manier (ik betreur uiteraard elk ongeval en wens het zeker niemand toe!!). Dit geeft wel aan dat er ginder heel wat ‘clowns’ rondlopen die heel wat zaken schromelijk onderschatten en daar wordt dan soms helaas de zwaarste prijs voor betaald.(zonder mij specifiek uit te spreken over dit recente ongeval)

    Of de GR20 een ‘moeilijke’ trekking is zoals Toon aangeeft laat ik in het midden. Dit is voor mij relatief en hangt gewoon ook van de persoon af. Ik heb persoonlijk geen problemen ondervonden. Ik draag soms preventief een knieverband om mijn ‘slechtere’ knie wat te ondersteunen, dit op bewuste momenten om ook mijn andere knie niet te overbelasten. Ik kan zeggen dat ik vorige zomer (deel van de HRP) heel wat technisch moeilijkere stukken ben tegengekomen dan op de GR20. Ik ben er wel van overtuigd dat er heel wat mensen rondlopen op de GR die het geheel wat onderschatten.


    @Woubeir
    , Ik weet niet of je ondertussen verplicht in de refuge moet slapen, in 2013 alleszins niet. Wij hebben altijd in onze tent geslapen (weliswaar bij de refuge en tegen betaling).

    Persoonlijk kies ik altijd voor de tent, gewoon leuker en je zit nooit met gepuzzel van reserveringen op voorhand, waardoor de druk ook weer verhoogd wordt om toch maar je etappe af te werken kost wat kost.

    Qua drukte viel het bij ons goed mee, misschien ook door de Z-N richting te volgen. Na de 14e juillet komt er sowieso heel wat volk bij.

    Bij het horen van zo’n ongeval is het toch altijd even slikken en worden we weer geconfronteerd met onze ‘nietigheid’. Hoeveel ervaring je ook hebt, moeder natuur heeft altijd het laatste woord.

8 berichten aan het bekijken - 1 tot 8 (van in totaal 8)