HOME FORUM Wandelgebieden Via Dinarica: solohike Prenj – Valbona september

10 berichten aan het bekijken - 1 tot 10 (van in totaal 10)
  • Auteur
    Berichten
  • Roos Muylaert
    Deelnemer
    Aantal berichten: 47

    Hoi,

    In september trek ik er voor een maand op uit om een deel van de Via Dinarica te wandelen met de tarp. Ik wil starten in Jablanica (Prenj) in Bosnië-Herzegovina en helemaal wandelen tot het eindpunt in Valbona (Albanië).

    Ik heb al zitten snuisteren op de website ‘Debbie’s trektochten’ en ‘Via Dinarica’-website, waarop ik al gigantisch veel info heb gevonden.

    De Via Dinarica-site geeft me de indruk dat de route ondertussen redelijk op punt staat. Heeft er iemand een idee van of dat op het terrein ook zo is? Dan doel ik vnl op twee punten. Het eerste is het gevaar op landmijnen in Bosnië-Herzegovina. Op de site wordt aangegeven welke stukken van de route mijnengevoelig zijn, maar dat het wandelpad zelf mijnenvrij is. Zouden dat de enige stukken zijn, of is het aan te raden om in Bosnië sowieso nooit te ver af te wijken van het wandelpad (op zoek naar een geschikte bivakplaats ea)? Het tweede punt is het geval stafkaarten. Daar gaat het nog goed uitzoeken zijn van welke gedeelten er stafkaarten bestaan en welke niet. De route staat in OutdoorActive. Een eerste idee is om de OutdoorActive-App te gebruiken als digitale backup. Ik heb nog nooit via gps gewandeld en weet niet of die app geweldig is.

    Voorts probeer ik uit te zoeken in welke dorpen er een winkeltje te vinden is voor voeding, en of ik in Sarajevo gas kan vinden om op te koken, enz enz…

    Dit is al een hele boterham. Indien er iemand tips, info ed heeft zou ik daar heel blij mee zijn.

    Alvast bedankt! Roos

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    Roos, strak plan!

    De markering wordt in Bosnië steeds beter, ik zie toch regelmatig foto’s verschijnen waarop men nieuwe bewegwijzering aan het aanbrengen is. Ik vermoed dat je traject in Bosnië alvast goed zal lopen. In Montenegro ken ik de toestand niet.

    Bij het bivakkeren zou ik alleszins niet veel afwijken van het parcours. Nu is het vooral Prenj die het meest gevaarlijk is, daar kwam de frontlijn dichtbij. Meer naar het oosten zijn er veel minder problemen.

    Stafkaarten is inderdaad niet simpel. Normaal moet je met mijn verslag al iets hebben van tips voor het eerste stuk. Ik was ook al in Albanië. Voor het stuk middenin kan ik je weinig raad geven. Neem anders contact op met Terra Dinarica via terradinarica@gmail.com. Je kan ook gewoon overwegen om de kaartjes van Outdooractive af te drukken.

    In Sarajevo is 1 buitensportzaak, dit zijn de gegevens. Om niet in de problemen te komen onderweg met brandstof, is het misschien toch beter om op benzine te koken. Tankstations vind je overal.

    Roos Muylaert
    Deelnemer
    Aantal berichten: 47

    Debbie,

    Dankjewel voor de info!

    De optie gas ga ik alvast laten vallen; van Montenegro heb ik 2 kaarten gevonden (Durmitor en Komovi), Albanië ook, de rest print ik af.

    Het gaat de eerste keer zijn dat ik naar een gebied ga waar beren/wolven voorkomen. Normaal gezien slaap ik in de bivakzak, als het regent of regen voorspelt wordt zet ik de trailstar op. Na je verslag van Albanië gelezen te hebben (ivm met het nachtelijke bezoek van wolven) vraag ik me af of het aan te raden is om sowieso onder de tarp te slapen. Ik weet wel dat de kans dat ik die dieren ga zien miniem is, en dan nog zullen ze eerder van mij weglopen dan omgekeerd, maar ik wil het toch effe checken hoe jij/jullie daar over denken. Ook of het aan te raden is om het voedsel ’s nachts een eind van je weg te leggen, ook daar heb ik nog niet direct een zicht op.

    de grens-permits Montenegro/Albanië ga ik via die website regelen. Is er voor de overgang Bosnië/Montenegro ook een permit nodig?

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    In theorie heb je een permit nodig, maar ik zou het er op wagen. Normaal is er een grenswachter bij Trnovacko lake. Desnoods moet je het daar nog eens vragen. We hebben achteraf alleszins geen problemen gehad. We zijn onszelf gaan ‘aangeven’ bij de politie in Zabljak en die hadden zo iets van ’tja, wat moeten we daar nu mee?’. 😉

    Verder zou ik liever onder de tarp slapen als ik alleen op stap ben, zelfs zonder wolven. Ik ben dan ook een grotere angsthaas in mijn eentje. 🙂

    Saskia
    Deelnemer
    Aantal berichten: 129

    Hoi Roos,

    Ik kan niets vertellen over deze route, maar ik weet wel een aantal blogs van vrouwen die nu de Via Dinarica aan het lopen zijn (http://reiske.nl/ en http://www.evadinaricaproject.com/?platform=hootsuite). Misschien heb je hier wat aan?

    Succes met de voorbereidingen!

    Roos Muylaert
    Deelnemer
    Aantal berichten: 47

    Saskia,

    Dankjewel voor de links. Het is altijd leuk (en handig) om zulke blogs te volgen!

    Roos Muylaert
    Deelnemer
    Aantal berichten: 47

    Hier nog een laat en klein verslagje van mijn trekking langs de Via Dinarica in september.

    Ik ben niet zo goed in het schrijven van grote verslagen, maar kan het stuk van de Via Dinarica dat ik gewandeld heb zeer sterk aanraden. Ideaal in september als je op zoek bent naar afgelegen plekken zonder mensen (ben nauwelijks iemand tegen gekomen buiten de schaarse dorpjes). Nadeel van die periode is het gebrek aan waterbronnen (veel riviertjes uitgedroogd), mits de nodige aandacht is ook dat niet zo een probleem. Een ander nadeel was dat het na half september al behoorlijk koud was (nachtvorst en ook overdag regelmatig temperaturen maar net boven het vriespunt).

    De route zelf is niet fantastisch gemarkeerd, vaak is er wel een pad, soms iets van een pad en soms bushwacking/trailblazing. Als er markeringen zijn, rood-wit, is het geen garantie dat je goed zit want alle paden in de regio zijn op dezelfde manier gemarkeerd. Qua oriëntatie heb ik gebruik gemaakt van afgeprintte kaartjes van de Via Dinarica-website (rudimentair) en hun gps-files (gebruikt via de Suunto Traverse watch). Ik hou wel van deze manier van wandelen.

    Qua eten is het goed plannen wanneer je je kan bevoorraden (veel winkels kom je niet tegen). Gekookt heb ik op een TrailDesigns Ti-Tri stove. Ik had beslist om enkel op hout te koken en heb me dat niet beklaagt. 3 dagen heb ik geen warm gegeten wegens geen droog hout te vinden (dat vind ik geen drama), en als ik eens in een dorpje was at ik iets warms (meestal cevapi, goedkoop en heerlijk). Het zoeken van je eigen brandstof en daarmee koken vond ik heerlijk om te doen.

    Qua schoenen heb ik 450km gewandeld op Adidas Galaxy Trailrunners. Zeer content van, geen last aan mijn voeten, lopen zeer zacht en hebben een zeer goede grip op het karstgesteente en ze zijn nauwelijks versleten. Het enige nadeel was dat bij nat weer op rotsachtige ondergrond (vaak met een laagje slib) ik heel voorzichtig moest afdalen wegens weinig grip.

    Qua natuurpracht en cultuur is het echt prachtig. Het karstgebergte in al z’n mogelijke facetten. Het herdersleven en de zelfvoorzienendheid van de mensen. Bijzonder vriendelijk, alhoewel ik er geen jota van snapte (meestal gebarentaal, een enkeling die een paar woorden engels kent, maar vooral ik die hun talen niet ken).

    Qua soortenrijkdom had ik meer verwacht. Heel weinig zoogdieren (een enkele keer een paar gemzen, geen beer, wolf, ree of vos), wel de endemische Prenj salamander, vuursalamander, spitskophagedis met blauwe staart, hazelwormen, een grote bleke adder (een andere dan bij ons). Ik had m’n verrekijker niet bij, maar ook niet zo heel veel van vogels gezien, een enkele keer een arend, raaf, waterspreeuw…

    Indien iemand geïnteresseerd is om oa ook dat deel van de Via Dinarica te wandelen ben ik altijd bereid om meer info en tips te geven.

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    Welk stuk heb je nu precies bewandeld, wat je gepland had? En kunnen we ergens foto’s bewonderen?

    Roos Muylaert
    Deelnemer
    Aantal berichten: 47

    Debbie,

    Ik ben gestart in Jablanica tot Boracko Lake. Dan ben ik terug naar Sarajevo gegaan omdat mijn trailrunners niet goed zaten (het was de eerste keer dat ik met trailrunners heb getrokken, thuis op het vlakke lang ingelopen maar te klein gebleken in berggebied), daar andere trailrunners gekocht (het enige paar dat voorhanden was, goed gebleken). Nadien terug gestart in Kalinovik en de Via Dinarica verder gevolgd tot in Valbona.

    Ik wil wel graag mijn foto’s ergens opzetten maar ik ben eigenlijk niet zo’n grote computer kenner. Een website maken zie ik voorlopig niet zitten. Als jij iets kent waar ik vrij eenvoudig foto’s op kan zetten zodat jullie die kunnen bekijken mag je het me zeker laten weten.

    KleineReus
    Deelnemer
    Aantal berichten: 15

    Zoals altijd ben ik fashionably late om een antwoord toe te voegen maar ja 😉

    Twee gemakkelijke manieren om foto’s online te zwieren zijn Google Photos en Flickr . Daar maak je gewoon een gebruikersnaam aan, kiest welke foto’s je wil uploaden en hop.
    Van Flickr ben ik niet zeker maar Google Photos is ook beschikbaar in het Nederlands.

10 berichten aan het bekijken - 1 tot 10 (van in totaal 10)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.