HOME FORUM Tussen pot en pint storm – tarpen

Tags: , ,

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Auteur
    Berichten
  • veerle
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 116

    Net terug van een (solo)tochtje door het Noorse Dövrefjell. In het hart van het gebied – tss Reinheim en Loennenechenbua – werd ik geconfronteerd met lage bewolking en uitvallende mist, daar ging mijn intentie om de Snohetta deze keer toch wel eens te beklimmen 🙂, die stilaan veranderde in harde regen en hevige stormwinden. Zo ben ik bv de +/- laatste 10m over de Leirpullskardet gekropen, simpelweg omdat ik niet recht kon blijven staan en ben ik een keer nabij Loennenchenbua letterlijk onderuit gewaaid (ja Joery en Ivo, weeral 🙂 ).
    Dit maar om te duiden dat het meer dan behoorlijk waaide.
    Eerlijk gezegd was ik tijdens het stormweer toch wel blij dat ik mijn Akto niet moest opzetten en gebruik kon maken van de hutten. Het zou in dat weer en op die lokatie – blokkenvelden alom – niet eenvoudig geweest zijn om een geschikte bivakplek te vinden en het tentje recht te krijgen.
    Nu heb ik nog wel vertrouwen in de Akto maar aangezien ik ook het hele tarpgebeuren met veel interesse volg, stel ik mezelf nu wel de vraag hoe je zo’n extreme situatie al tarpend aanpakt.

    Zijn er hier mensen die al in een extreme omstandigheden getarpt hebben? Met welk model tarp (ze lijken me niet allemaal even stormproof te zijn ) ?

    steve
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 173

    Heyhey,

    Zelf nog nooit in een storm gestaan met onze tarp, wel al in stevige wind, ook al hadden we een “sheltered” locatie uitgekozen. Maar in een storm, nee.

    Winter 2011-2012 eens onze MSR Tarp in de tuin gezet (niet sheltered) toen er tijdens een nachtelijk stormpje windstoten waren tot 75-80km/u en toen waaide de boel niet weg. Er kwamen om het kwartier wel wat hoekpunten los en het zeil flapperde met veel decibel. Ik dacht toch dat ie ging scheuren, maar het is dus niet gebeurd.

    Ik geloof niet in de stormvastheid van onze MSR Tarp, dus kijk ik zienderogen uit naar Ivo’s trailstar!

    Saludos

    ivovm
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1016

    Veerle,

    daar in Dovrefjell waren het inderdaad memorabele momenten die mij, als ik eraan terug denk nog steeds een glimlach op de lippen doet verschijnen.
    De tarp is een zaak, zijn opstelling en geschikte haringen spelen ook mee.
    Bestaat er wel een tarp die een storm kan doorstaan waar je zelf van de sokkel wordt geblazen?
    Een zo klein mogelijk rechthoekig zeiltje dat laag bij de grond wordt opgesteld met zoveel mogelijk afspanpunten, zowel op de omtrek als ook midden het zeil lijkt dan nog de beste oplossing en dan nog moet de uitvoering van die tarp goed zijn gemaakt zeker voor de afspanpunten midden het zeil. Daar moet volgens mij toch wat elasticiteit in zitten in de afspandraad om het geheel niet kapot te laten blazen door de wisselende belasting.
    Joery heeft in zijn artikel

    een paar foto’s geplaatst die volgens mij daaraan voldoen. De kont laag en dan maar hopen dat de wind niet draait. Geen comfort maar de storm gewoonweg uitzweten.
    Ooit de boog van mijn akto plat moeten leggen om te vermijden dat heel de boel weg zou worden geblazen om dan liggend onder het zeil de ochtend af te wachten.
    De hoogte boven het maaiveld zal de windsterkte beinvloeden net zozeer als de ondergrond als de wind over het oppervlak raast en turbulentie veroorzaakt.
    Het is zoeken naar een plek in het landschap waar je mogelijk in de luwte kan staan of als het kan, best terug zo laag mogelijk terug van de berg af.
    Op het eind een kort fragmentje uit mijn verslag waar Joery mij wat uitleg heeft gegeven
    Een trailstar mag dan wel de naam hebben om wat wind te kunnen doorstaan toch moet hij goed verankerd zijn. Meegemaakt dat een haring los kwam zodat de wind onder het zeil kon en in geen tijd lag heel de shelter plat.
    Hij gedraagt zich dan als een paraplu waar de wind onder geraakt. Dat zeil is gewoon veel te groot in zo’n situatie

    dat fragmentje
    ….“Toen ik je plekje zag op de kaart kon ik me al levendig inbeelden hoe het daar aan toe moet zijn gegaan al vorens je beschrijvingen hier te lezen. De beste plek in de buurt leek me ten zuidwesten van Creagan Meall Horn, maar daar beneden… oeioei.
    Een algemene regel: Je kan bij stormachtig weer best nooit bivakkeren aan de lijzijde (de windafwaartse kant dus) van een brede col, of in een open dal achter een bergrug of met een brede col aan het dalhoofd! Je hebt hier dan namelijk kans dat de windstroming naar een zogenaamde superkritische stroming overspringt en dat is hier duidelijk gebeurd. Om dit het best uit te leggen kan je het vergelijken met een stroomversnelling van water in een rivier, of bij een stuw.
    Bij stormachtig weer gebeurt in berggebieden achter bergruggen en cols nu net hetzelfde met de lucht als met het water in een bergrivier. Bij voldoende snelheid gaat de vloeistof juist achter het obstakel versnellen, de stroming wordt superkritisch. Klinkt misschien raar, maar de snelheid kan zo meer dan verdubbelen in het dal ten opzichte van op de bergrug. Op het punt waar de stroming weer te veel weerstand ondervindt, dus beneden in het dal, schiet de stroming weer van superkritisch naar subkritisch. Er treed hier dan een zogenaamde hydraulische sprong op, in de rivier is dat die kolkende golf aan het einde van de stroomversnelling. Bij lucht is dat een gebied met hevige turbulentie. Vandaar die “watertornado’s” op het meer.”….

    Dzjow
    Moderator
    Aantal berichten: 380

    De meest stormvaste tarps zijn een simpele rechthoekige tarp (rectangular flat tarp), zonder catenary cuts en de catenary cut tarps zoals de Grace tarps van MLD. Als je kijkt naar de kracht die de wind op een zeil uitoefent dan is het denk ik evident dat die kracht het grootst is als dat doek verticaal geplaatst wordt loodrecht op de de wind, terwijl de kracht nul is als het doek horizontaal ligt of verticaal of geheld evenwijdig met de wind. De meest stormvaste designs zijn dus tarps die je vrijwel vlak horizontaal kan opstellen of waarbij het zeiloppervlak vrijwel evenwijdig met de windrichting ligt. Dat betekent met een rectangular flat tarp dat je deze in een storm zeer laag tegen de grond moet plaatsen en je maar weinig bewegingsruimte hebt onder de tarp. Verdere nadelen zijn wel dat de wind de tarp vaak tegen je slaapzak/bivakzak kan blazen (kan je wel mouw aan passen door tarp te laten rusten op rugzak/materiaal dat je aan je voeteinde plaatst) en dat bij het draaien van de wind je de opstelling zult moeten aanpassen. In dit artikel zie je enkele foto’s van een rectangular flat tarp opgesteld laag tegen de grond in storm pitch. Echter, nog een veel betere pitch om een storm uit te zitten met een rectangular flat tarp is deze waarbij je groot deel van de buitenrand van de tarp naar binnen vouwt op de grond zodat je een lange smalle koker krijgt (bivy bag tarp pitch in dit artikel waarbij je de stok dan wel best lager plaatst dan op die foto’s).

    De catenary cut tarps zoals de grace tarps van MLD en waar Ivo al naar verwees zijn ook zeer stormvast als je de achterkant tegen de grond opstelt en je weer een soort koker krijgt waarbij je de stok bij de ingang zo laag mogelijk plaatst dat je nog net genoeg ruimte hebt onder de tarp om de storm uit te zitten. Voordeel is dat deze tarps minder kans maken om te wapperen in de wind dan een tarp zonder catenary cuts.

    Zowel bij de ractangular flat tarps als die met catenary cut komt er zeer veel spanning te staan op de piket die de spanlijn vanuit de wandelstok dient verankerd te houden. Deze verstevigen met stenen of iets degelijks is daarom sterk aan te raden.

    Daarna volgt wellicht de trailstar als meest stormvaste tarp. In een storm stel je hem op met alle panden tegen de grond, dus geen ingang en zet je je wandelstok in het midden zo laag mogelijk om de kracht die de wind op het zeil uitoefent zo klein mogelijk te laten. Het grote voordeel van de trailstar is dat je niets te vrezen hebt bij het eventueel veranderen van de windrichting zolang je erop let dat de wind niet onder het zeil kan schieten om het parachute-effect te vermijden, wat Ivo al heeft aangehaald. Wel heb je goede piketten nodig die aangepast zijn aan de ondergrond want bij een trailstar kan er veel spanning komen te staan op de piketten.

    Alle andere tarps of shelters waarbij het zeil een grotere hellingshoek heeft en er altijd wel een paneel (vrijwel) loodrecht op de wind zal staan, zullen bloot gesteld worden aan veel grotere krachten waarbij de piketten dan zodanig grote krachten te verduren krijgen dat ze die gewoon niet meer kunnen houden of het materiaal het zelf begeeft.

    Als laatste nog een opmerking van het type materiaal. Silnylon is uiteraard het allerbeste materiaal dat het best bestand is tegen stormweer. Door de stretch van silnylon vangt het heel goed alle schokken op. Cuben fibre is hier dan weer het slechtste materiaal. Cuben stretch totaal niet zodat de vezels van het materiaal in een storm gewoon scheuren. Statisch mag cuben dan al sterker zijn dan silnylon, eenmaal er schokkende krachten op cuben inwerken is cuben hopeloos materiaal. Je kan de rek- en scheureigenschappen van silnylon en cuben wat vergelijken met dynamisch en statisch klimtouw. Er wordt dan ook vaak gedeeltelijk shock cord gebruikt in de spanlijnen bij tarps uit cuben om schokken toch gedeeltelijk te kunnen opvangen wat uiteraard maar beperkt effect heeft.

    veerle
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 116

    Bedankt voor de interessante links Joery.
    Voorlopig blijk ik nog maar wat ’tenten’.
    Ik zal me eerst geleidelijk aan eens gaan toeleggen op het tarpen met een vierkant/langwerpig zeil. Wist niet dat er zoveel opstelcombinaties waren.

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.