HOME FORUM Wandelgebieden Onweer op Corsica met dodelijke slachtoffers onder bergwandelaars

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 21)
  • Auteur
    Berichten
  • Woubeir
    Deelnemer
    Aantal berichten: 773

    Misschien hebben anderen het ook al ergens gezien of gelezen, maar er is een onweer met aardverschuiving geweest op Corsica met dodelijke slachtoffers in een groep bergwandelaars met Franse en Belgische nationaliteit.

    Gebeurd wel elk jaar ergens, maar blijkbaar was dit op de GR-20 nabij Ascu Stagnu en ik maak op uit de momenteel schaarse info dat het wel eens in de Cirque de la Solitude geweest zou kunnen zijn. Wie dat stuk kent, weet dat je net daar een onweer niet wil.

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    Jep, het is in Cirque de la Solitude gebeurd, in de namiddag. Een modderstroom is moeilijk te voorspellen. Vraag is of de onweersdreiging aangekondigd was? ’t Is alleszins een heel triest gebeuren voor wie het meemaakte en voor de vrienden en familie van de slachtoffers.

    Ik heb intussen VTM Nieuws en de Standaard aan de lijn gehad, dus vanavond/morgen zal het vrij uitgebreid in de media komen.

    Dzjow
    Moderator
    Aantal berichten: 380

    Jep, al dagenlang vochtige onstabiele subtropische lucht over de Pyreneeën, Alpen en ook Corsica waarin ondanks de hoge luchtdruk dagelijks in de namiddag onweersbuien tot ontwikkeling komen over de bergen, zogenaamde pulse storms. Dit zijn onweders die zich nauwelijks verplaatsen omdat er nauwelijks stroming staat in de atmosfeer. Doordat die pulse storms vrijwel ter plaatse blijven hangen geven die typisch zeer veel neerslag op korte tijd op dezelfde plaats. Vooral in het voorjaar wanneer de bodem in de bergen nog redelijk verzadigd is met vocht door afsmeltende sneeuwvelden, geven pulse storms vaak aanleiding tot aardverschuivingen en modderstromen. Gezien de meteorologische situatie lijkt me dit gebeuren gisteren dus helemaal geen verrassing. Wel spijtig dat er daarbij slachtoffers zijn gevallen. Met kennis van zaken lijkt me dat dit ongeval zeker vermeden had kunnen worden. Wederom een groep die een verkeerde beslissing heeft gemaakt om door te gaan in plaats van terug te keren.

    Woubeir
    Deelnemer
    Aantal berichten: 773

    Tja, een combinatie van gebrek aan kennis van weerkunde en groepsdruk zeker ? Maar ja, zo zullen er jaarlijks wel redelijk wat zijn. Voor de slachtoffers en nabestaanden blijft het natuurlijk net zo erg natuurlijk.

    Zolang er maar lessen uit getrokken worden. Dat geldt ook als het goed afloopt. Want ook dan kunnen er verkeerde beslissingen genomen zijn.

    Woubeir
    Deelnemer
    Aantal berichten: 773

    Net gezien op Het Journaal. Om ± 14h00 en aan de beelden te zien in het opgaande stuk vanuit Calenzana. De belangrijke vraag is nu of je kan voorzien dat dingen zo snel gaan ?

    Voor wie die cirque niet kent: je staat boven aan de ene kant, je kan de overkant als het ware aanraken, maar je moet eerst een paar honderd meter afdalen om die dan terug te stijgen, en die afdaling gaat traag en is nogal technisch (nogal wat stukken met kettingen en een echt pad is daar zelden). Dus ook een serieuze dosis pech.

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    Het blijft moeilijk om een situatie in te schatten als je er zelf niet bij bent geweest. Bovendien moet ik ook als ervaren hiker toegeven dat ik ook al fouten maakte. En met de modderstroom hadden ze inderdaad pech. Al is er ook in goede condities steenslaggevaar en zou het eigenlijk aan te raden zijn om in die cirque een klimhelm te dragen, maar dat ging in deze situatie niet geholpen hebben uiteraard.

    Het lijkt er wel op dat de voorspellingen aangaven dat er ’s namiddags een reële onweersdreiging was. En dan kan je niet vroeg genoeg vertrekken, vind ik. Zelf gingen wij op de GR20 al soms van 6u van start, en waren dan rond 13u – 14u al op onze eindbestemming. Dat is vroeg, maar zo waren we er voor de hitte en een mogelijk warmteonweer.

    Daarnaast hebben we in dezelfde regio ook een dag slecht weer gehad als we de top van de Monte Cintu wilden beklimmen (in plaats van meteen verder te trekken naar de Cirque de la Solitude). We hebben toen rechtsomkeer gemaakt wegens forse rukwinden die een hevig onweer aankondigden. De meeste hikers liepen verder langs de GR20, de helft keerde terug wegens het slechte weer, de andere ging door. Zo zie je maar dat iedereen andere keuzes maakt.

    Het is me nog onduidelijk of ze alleen op stap waren of onder begeleiding van een gids. Dat verandert de zaak wel wat.

    Sven
    Deelnemer
    Aantal berichten: 322

    Om mijn eigen veiligheid te verbeteren; waar vinden jullie die weersvoorspellingen terug? En kan je op de on-trail ook bij die data?

    bergkonijn
    Deelnemer
    Aantal berichten: 190

    De huttenwachten geven je een perfect weerbericht als je er achter vraagt.
    Voor de rest; naar de wolken kijken en in het oog houden. Hoogtemeter checken. Hiervoor heb je een barometrisch model nodig.

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    Meteofrance is de bron als je nog online kan. En anders inderdaad de huttenwaarden die zich overigens ook op Meteofrance baseren en ook hun eigen inschatting kunnen geven.

    bergkonijn
    Deelnemer
    Aantal berichten: 190
    Willem
    Moderator
    Aantal berichten: 42

    ’t is inderdaad moeilijk om vanop afstand een dergelijk drama te evalueren. Onderstaande tekst is dus ook een louter theoretische benadering. Waren er mensen in moeilijkheden in de groep? Fysieke blessures waardoor het beoogde tijdsschema niet werd gehaald? Mensen met zware hoogtevrees in de Cirque waardoor veel tijd verloren werd?

    Het is wel een zeer interessante case qua onweersdreiging in de bergen. Er was wel degelijk (zwaar) onweer voorspeld voor Corsica (en grote delen van de westelijke Middellandse Zee)

    Ik heb daarom eens wat opzoekingswerk zitten doen en dat geeft meteen een beter beeld:

    http://www.lightningmaps.org/blitzortung/europe/index.php?bo_page=archive&bo_hour_range=6&lang=nl&bo_oldmap=france&bo_oldani=1&bo_map=france&bo_year=2015&bo_month=6&bo_day=10&bo_hour_from=8&bo_hour_range=10&bo_animation=1#bo_arch_strikes_maps_form

    Via deze link kan je de onweersactiviteit gisterochtend- en namiddag zien evolueren doorheen de tijd. Corsica valt nog net binnen de kaart. Alle tijden zijn in UT + 2h, dat is dus lokale tijd

    De eerste onweersactiviteit is zichtbaar rond 13u lokale tijd, erg vroeg op de dag dus wel. Tegen 14u is het in grote delen van het Corsicaanse gebergte zwaar aan het onweren en dat lijkt inderdaad een goed uur aan te houden.

    Via deze link kan je historische wolkenbeelden opvragen voor Europa: http://www.sat24.com/history.aspx

    ’t is moeilijk werken op zo’n schaal, maar na een heldere ochtend zie je vanaf 11u duidelijk de eerste uitgesproken Cumulusbewolking over de Corsicaanse bergen; om 13u is duidelijk te zien dat die zijn uitgegroeid tot onweerscellen.

    Het onweer was dus relatief vroeg op de dag, maar als je weet dat er onweer wordt voorspeld moet je tegen 13u mijns inziens gewoon altijd door de Cirque de la Solitude heen zijn. Vanaf Haut Ascu tot op de Bocca Minuta is het hooguit 5u stappen.

    De eerste duidelijke tekenen van opkomend onweer moeten zich op locatie tenminste een uur voor het begin van de neerslag hebben aangekondigd; dat is normaal gezien op elk punt van het traject voldoende om ofwel door te zetten, ofwel om te draaien naar een veilige locatie buiten de Cirque.

    Het lijkt me dus dat er een combinatie was van (i) onderschatting van het onweersgevaar met te laat vertrek, wat gezien de moeilijkheidsgraad van de etappe een zware fout is; en (ii) niet tijdig aan de alarmbel trekken en eventueel omkeren wanneer het onweer dat effectief op komst was. Allicht ook psychologisch te verklaren; niemand draait graag terug wanneer je er bvb al een deel van de moeilijke afdaling in de Cirque hebt opzitten.

    Over de exacte locatie waar de groep aan het schuilen was en het ongeval in de Cirque zelf uiteindelijk is gebeurd is het van hieruit onmogelijk oordelen.

    Ignace Bral
    Deelnemer
    Aantal berichten: 60

    Beste Hikers,

    eerst en vooral wil ik mijn medeleven aanbieden aan de familie en vrienden van de slachtoffers…
    Uit elk ongeval en elke situatie kunnen we leren.
    Natuurlijk, we hebben allemaal al fouten gemaakt…
    Ik niet in het minst… en al dikwijls geluk gehad…
    Maar ik kan jullie zeker vertellen dat het na twee, drie dagen heel mooi weer soms moeilijk is om aan een groep die je begeleidt uit te leggen dat we toch om ‘zes uur vertrekken’ kwestie van het potentiële onweer voor te blijven… hoe beter het weer… en hoe langer er al onweer is uitgebleven… hoe meer kans dat het snel en krachtig komt…
    Maar geen kat die daar diep in zijn binnenste geloof aan hecht…
    Ik wel dus, in theorie zeker en door de jaren heen meer en meer in de praktijk;
    mag ik iedereen de raad geven om wél vroeg te vertrekken en dan als het onweer toch lijkt uit te blijven eventueel op een halfuurtje van de hut waar je wil landen nog een uitgebreide pauze te houden… dan is de ‘lange huttennamiddag’ korter en ook wel leuker…
    Als je al om één of twee uur in een hut aankomt heb je soms te veel tijd.. vooral als mensen ook nog wat op hun budget moeten letten…
    Wat daar in Corsica gebeurd is, daar kan ik en wil ik nu met de info die ik heb, geen oordeel over geven.
    Maar laten we er a.u.b. uit leren.

    Ignacio

    toon
    Deelnemer
    Aantal berichten: 136

    Ook eerst en vooral mijn medeleven aan vrienden en familieleden van de verongelukte mensen.

    Daarna een paar opmerkingen. Ik was op de GR20 tijdens de dagen voor en na het ongeval. 10 juni, de dag van het ongeval, was de vierde dag op rij met een onweer in de namiddag. Ook wie van het Noorden komt, is aan de Cirque al een twee à drie, of zelfs vier dagen onderweg en weet wat er gaat komen. In vergelijking met de onweders van de dagen ervoor, was het fatale onweer een uur vroeger, maar zelfs dan is er geen reden om op die moment daar te zijn. Dat is een mening die ik deel met alle Corsicanen.

    Wat niet wegneemt dat er ook brute pech heeft meegespeeld, in die zin dat het onweer deze keer de aardverschuiving heeft veroorzaakt. Dit had al veel vroeger kunnen gebeuren. Dit had veel later kunnen gebeuren.

    Waarom waren die mensen toch daar op die moment? In de voormiddag zouden ze naar Monte Cintu geweest zijn om in de namiddag verder te wandelen om ’s avonds hun reservatie in de volgende refuge niet kwijt te spelen. En dan blijken de zaken toch een beetje gecompliceerder te zijn dan de Corsicanen willen laten blijken. Ik wil twee zaken opperen. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

    Uitgangspunt is dat de GR20 een echt moeilijke trekking is. Over 14 à 16 etappes worden slechts 180 kilometer verspreid wat neer komt op ongeveer 12 kilometer per dag. Dat loop ik hier op een uur. De uitdaging is dus duidelijk niet de afstand. Ik zou zelfs durven zeggen dat zelfs de hoogtemeters niet de uitdaging zijn. Op een mooi pad is dagelijks 1000m stijgen en dalen zeker en vast voor de meeste mensen te doen. Een goed ritme vinden, traag wandelen met een lage hartslag,… Dé uitdagingen bij de GR20 zijn het terrein en de de steilte. Een goed ritme vinden is lastig op terrein waar je soms een heel ‘diepe’ stap moet nemen, of juist een heel ‘hoge’, op rotsvelden waarbij het balanceren is van rots naar rots, op plaatsen waar het veel makkelijker is om je wandelstokken op de rugzak te steken en je handen te gebruiken om je op de poep te laten zakken of om je eraan op te trekken. Het is natuurlijk niet zo dat dit de hele GR20 is, maar het is wel onvermijdelijk. Zo een terrein is zeer vermoeiend voor knieën en enkels. En, onderschat dit niet, voor de geest.

    Met dit in gedachte… Mijn eerste punt: wat is dat met heel dat opgefokte competitiesfeertje op de GR20? De GR20 is dé thuis van de trailrunners. Het is een sport die ik ten zeerste apprecieer. Hier in België loop ik wel wat op asfalt en ik vermoed dat in de toekomst mijn lopen richting trailrunnnen zal verschuiven. Het lijkt een logische combinatie van twee hobbies. Mararthons en trails zijn heel verschillende zaken. Heel verschillende fysieke prestaties met eigen specifieke vereisten. Men evolueert in die richting. Maar ik had toch wel het gevoel dat er op Corsica mensen rondliepen die een paar stadia aan het overslaan waren. Het werd ronduit strontvervelend om elke avond de gesprekken te aanhoren over kilo’s, grammen, ‘doubler des étappes’ of zelfs ’tripler des étappes’,… Wat is het nut van daarover te praten als je rondloopt met glazen flessen in je rugzak? Wat zegt dat over jezelf? Ik ben er zeker van dat er veel te veel mensen zich laten opnaaien, iets waarvan ik bewijs zie in alle knieverbanden die je ziet passeren op het pad. Veel mensen forceren zich. En zoals gezegd, niet alleen fysiek, maar ook mentaal en dat uit zich dan in verkeerde beslissingen. Het is in dit topic al vermeld: groepsdruk, maar dan op heel grote schaal. Ken aub uw grenzen. Je bent daar om te genieten van een schitterend stuk natuur. Het record voor de hele GR20 staat op 32 uur en kletskes. Zo snel ga je nooit van je leven zijn. Voor u vallen daar geen records te rapen.

    Mijn tweede punt. Ik stel me vragen bij de verantwoordelijkheid van het park zelf en het systeem van de refuges. Ik opperde ditzelfde punt bij de toeristische informatie in Calvi en kreeg bijna petsen rond mijn oren. Maar ik heb het toch maar lekker gezegd. Zou het niet beter zijn van die refuges terug gewoon refuges te maken: noodonderkomens, in de plaats van de hotels die ze nu zijn. Wanneer het niet helpt om de mensen te waarschuwen voor de moeilijkheidsgraad, lijkt het me je verantwoordelijkheid als organisator van de route om andere maatregelen te nemen. En door faciliteiten weg te nemen, gaan beginnende trekkers wegblijven. En gaan ongevallen vermeden worden. (Ik spreek nu niet per sé over dit ongeval. Ik ken de slachtoffers, hun ervaring of hun gedachten niet.) Maar het zal allemaal wel weer om het geld draaien, zeker? Minder clienteel = minder inkomsten. Je had ze moeten zien spartelen. De eerste dag was het busje tussen Ascu Stagnu en Calasima nog gratis, de dag erna kostte het 35Euro per persoon. Wat neerkomt op duizenden euro’s per dag voor de chauffeur(s) van het busje. Het park zelf is ondertussen bezig met het aanleggen van een alternatieve route. Zo kan Jan en alleman nu ook meer wandelen tussen Ascu Stagnu en Tighjettu. En door het volgende te vermelden, is elke verantwoordelijheid weer van de baan:

    Cet itinéraire sera sécurisé sur certaines portions, mais reste malgré tout très exigeant avec des descentes techniques sur les deux versants. L’itinéraire sort à plus de 2600m d’altitude, avec une distance totale d’environ 7km pour 1200m de dénivelé. Pensez à prendre la météo avant de vous engager sur cette portion et ne pas y partir tard dans la matinée.

    Op naar het volgende accident?

    Debbie
    Sleutelbeheerder
    Aantal berichten: 1049

    Bedankt voor je feedback, Toon. Het is erg moeilijk om van hieruit in te schatten wat de condities waren. Onweer in de bergen heeft iedereen al meegemaakt, en je zit dus snel in een risicovolle situatie. De gemaakte fouten zijn hier noodlottig geweest, maar het kan iedereen overkomen, en eigenlijk niet alleen in de cirque maar overal in de bergen.

    Ik heb de GR20 10 jaar geleden gestapt, intussen is de route er enkel maar populairder op geworden. Toen waren er ook al mensen die etappes dubbelden, wij hebben dat ook één keer gedaan, maar ook geregeld een topje meegepikt en enkele keren een alternatieve  en langere route genomen. De trailrunners zijn de laatste jaren erg in opmars en ik kan me goed voorstellen dat het daar goed merkbaar is. Leef en laat leven, zou ik zo zeggen.

    Intussen werk ik aan een verslag over onze kampeertocht door de Urner Alpen in Zwitserland, eentje die technisch minstens evenwaardig is aan de GR20, volgens mijn man Ivo nog zwaarder, maar veel minder bekend. Ook hier zal ik de lezers proberen te overtuigen dat dit enkel voor ervaren bergwandelaars is weggelegd. Meer kan ik niet doen. En uiteraard verder op deze site – met de hulp van jullie allemaal! – mensen informeren wat erbij komt kijken om op stap te gaan in de bergen. Persoonlijk vind ik de beschrijving van het park uiterst duidelijk. Mensen moeten zelf wat ‘gezond boerenverstand’ hebben in de keuze van een tocht. Al herinner ik me nog dat ook ik in mijn beginjaren een pak ambitieuzer en onwetender was dan vandaag de dag.

    Woubeir
    Deelnemer
    Aantal berichten: 773

    Ik heb ook ooit, bijna 20 jaar terug, de GR20 gewandeld. Het waren toen zelfs mijn allereerste wandelkilometers. Echt wel een beginner dus.

    De GR is ondertussen wel een heel pak populairder geworden en ik kan dus niet echt inschatten hoe druk het nu wel is. Maar toen kon je nog gewoon met de tent gaan en was er geen controle op hoeveel er elke van refuge tot refuge stapten. Nu, heb ik de indruk, is slapen in de refuge verplicht en moet je ook verplicht reserveren. En die refuges zijn ook niet megagroot. Meestal rond de 30 personen met 36 als meeste en 16 als minste. Dus, ik heb de indruk dat park wel degelijk iets probeert te doen. Maar ja, iedereen draagt wel iets bij tot de toenemende populariteit van de route; ook ik.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 21)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.