HOME FORUM Materiaal en techniek kraakbeendegradatie graad III-IV

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Auteur
    Berichten
  • Werner
    Deelnemer
    Aantal berichten: 57

    Dag allen,

    Gisteren kreeg ik een koude douche. Het kraakbeen van mijn linkerknieschijf is aan het aftakelen.  De dokter spreekt van graad III-IV (hoogste graad). Nu, ik ben nog maar 36 en wil dus het stappen nog niet opgeven. Mijn vragen zijn nu: Zijn hier ook hikers met gelijkaardige problemen en die blijven hiken? En zo ja, welke voorzorgsmaatregelen nemen jullie? En hebben jullie goede referenties van arts-specialisten in en rondom Gent? Alvast bedankt voor de hulp.

    Groetjes,

    Werner

     

    bergkonijn
    Deelnemer
    Aantal berichten: 190

    Mijn vriend heeft een knieoperatie achter de rug, kraakbeen opgekuist. Voorlopig doen we dagwandelingen of trektochten met bagage vervoer. (Op de moment heeft dat ook wel met de ondermaatse conditie te maken maar soit.)

    Dries
    Deelnemer
    Aantal berichten: 40

    Werner,

    mijn eigen ervaring leert dat een lichaam dat je “in de steek laat” enorm confronterend is. Zelf op 18 jaar mijn studies LO in Leuven moeten stopzetten door een falende schouder (scheurtjes in kapsel, te losse gewrichten,…).

    Daaraan gekoppeld heb ik ook geleerd om je tijd te nemen en goed te luisteren naar je lichaam. Ik ben sinds een kleine twee jaar in overleg met mijn osteopaat begonnen met klimmen, wat ik heel lang voor onmogelijk hield. Crawl zwemmen daarentegen kan ik nog altijd maar voor 3 slagen en dan 3 dagen enorme pijn… Mijn punt is dus dat je ten eerste goed overleg moet plegen met je dokter en dan voorzichtig moet kijken wat jij en vooral je knie aankan.

    dagwandelingen op trailrunners lijkt me ideaal om opnieuw te beginnen. Zachte schoenen die de schokken opvangen, weinig bagage die extra druk op de knieën legt.

    Moeilijkste is daarbij dat je je focus moet verleggen. Ik weet natuurlijk niet wat jou bezigheden waren, maar een week in de bergen volledig zelfvoorzienend lijkt me niet echt realistisch.

    Een feit blijft: de  beste dokter is nog altijd de dokter en niet het internet :-). heb me ook laten verleiden om bepaalde zaken te lezen die dan wel “in je kraam passen” en dat geeft troost en hoop, maar je eerste advies moet altijd een dokter blijven. Ik hoor mijn dokter nog zeggen: “wil je een wanhoopsoperatie met 50% kans op slagen of wil je voor de rest van je leven zeker zijn dat je 80% van de capaciteiten van je schouder kan behouden?” ik heb voor die 80% gekozen…

    Geef het ook wat tijd! misschien met wat ontzien en medische begeleiding en daarna gerichte oefeningen om bepaalde spiergroepen extra te versterken (sterkere quadriceps zorgen voor minder schokken in de knieën in het dalen dacht ik?) kan er nog vanalles inzitten. het heeft bij mij wel bijna 14 jaar geduurd, maar ondertussen klim ik wel vlotjes…

    Samenvattend:

    1. goede dokter zoeken en advies volgen!
    2. de mentale tik verwerken…
    3. Focus verleggen en er uithalen wat er voor jou nog inzit.

    Veel sterkte!

    Woubeir
    Deelnemer
    Aantal berichten: 773

    En een goede dokter zoeken. wil dus ook zeggen: een second opinion vragen, want je  weet niet of die ene wel een goede is (en ja, ’t is niet omdat die persoon de titel van arts mag voeren, dat dat direct een goede is).

    Werner
    Deelnemer
    Aantal berichten: 57

    Bedankt iedereen voor de tips.


    @Dries
    : Klimmen hebben we gemeen. Dat ga ik ook niet snel opgeven.

     

    ps. Zondag met dagrugzak 27 kilometer gestapt in de Vlaamse Ardennen… geen blaren noch pijn aan de knie.

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.