HOME FORUM Tussen pot en pint storm – tarpen Reageer op: storm – tarpen

ivovm
Sleutelbeheerder
Aantal berichten: 1023

Veerle,

daar in Dovrefjell waren het inderdaad memorabele momenten die mij, als ik eraan terug denk nog steeds een glimlach op de lippen doet verschijnen.
De tarp is een zaak, zijn opstelling en geschikte haringen spelen ook mee.
Bestaat er wel een tarp die een storm kan doorstaan waar je zelf van de sokkel wordt geblazen?
Een zo klein mogelijk rechthoekig zeiltje dat laag bij de grond wordt opgesteld met zoveel mogelijk afspanpunten, zowel op de omtrek als ook midden het zeil lijkt dan nog de beste oplossing en dan nog moet de uitvoering van die tarp goed zijn gemaakt zeker voor de afspanpunten midden het zeil. Daar moet volgens mij toch wat elasticiteit in zitten in de afspandraad om het geheel niet kapot te laten blazen door de wisselende belasting.
Joery heeft in zijn artikel

een paar foto’s geplaatst die volgens mij daaraan voldoen. De kont laag en dan maar hopen dat de wind niet draait. Geen comfort maar de storm gewoonweg uitzweten.
Ooit de boog van mijn akto plat moeten leggen om te vermijden dat heel de boel weg zou worden geblazen om dan liggend onder het zeil de ochtend af te wachten.
De hoogte boven het maaiveld zal de windsterkte beinvloeden net zozeer als de ondergrond als de wind over het oppervlak raast en turbulentie veroorzaakt.
Het is zoeken naar een plek in het landschap waar je mogelijk in de luwte kan staan of als het kan, best terug zo laag mogelijk terug van de berg af.
Op het eind een kort fragmentje uit mijn verslag waar Joery mij wat uitleg heeft gegeven
Een trailstar mag dan wel de naam hebben om wat wind te kunnen doorstaan toch moet hij goed verankerd zijn. Meegemaakt dat een haring los kwam zodat de wind onder het zeil kon en in geen tijd lag heel de shelter plat.
Hij gedraagt zich dan als een paraplu waar de wind onder geraakt. Dat zeil is gewoon veel te groot in zo’n situatie

dat fragmentje
….“Toen ik je plekje zag op de kaart kon ik me al levendig inbeelden hoe het daar aan toe moet zijn gegaan al vorens je beschrijvingen hier te lezen. De beste plek in de buurt leek me ten zuidwesten van Creagan Meall Horn, maar daar beneden… oeioei.
Een algemene regel: Je kan bij stormachtig weer best nooit bivakkeren aan de lijzijde (de windafwaartse kant dus) van een brede col, of in een open dal achter een bergrug of met een brede col aan het dalhoofd! Je hebt hier dan namelijk kans dat de windstroming naar een zogenaamde superkritische stroming overspringt en dat is hier duidelijk gebeurd. Om dit het best uit te leggen kan je het vergelijken met een stroomversnelling van water in een rivier, of bij een stuw.
Bij stormachtig weer gebeurt in berggebieden achter bergruggen en cols nu net hetzelfde met de lucht als met het water in een bergrivier. Bij voldoende snelheid gaat de vloeistof juist achter het obstakel versnellen, de stroming wordt superkritisch. Klinkt misschien raar, maar de snelheid kan zo meer dan verdubbelen in het dal ten opzichte van op de bergrug. Op het punt waar de stroming weer te veel weerstand ondervindt, dus beneden in het dal, schiet de stroming weer van superkritisch naar subkritisch. Er treed hier dan een zogenaamde hydraulische sprong op, in de rivier is dat die kolkende golf aan het einde van de stroomversnelling. Bij lucht is dat een gebied met hevige turbulentie. Vandaar die “watertornado’s” op het meer.”….